Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013

Απών.




        Γαμώ την δουλεία μου μέσα....Πάντα μου στερεί τα σημαντικότερα πράγματα από την ζωή. Ευτυχώς μερικά γίνονται το απόγευμα και τα προλαβαίνω.Όπως την πρώτη φορά που περπάτησε η κόρη μου.Ήταν ένα ηλιόλουστο απόγευμα που είχαμε γυρίσει από την παιδίατρο και είμασταν στο σπίτι.Έκανε τα πρώτα δειλά και μικρά βηματάκια της.Ευτυχώς ήταν απόγευμα.
Το πρώτο της δοντάκι όταν βγήκε.Ευτυχώς ήταν απόγευμα.
Η πρώτη γιορτή στο σχολείο.Ευτυχώς ήταν απόγευμα.

Πολλές άλλες φορές όμως τα πράγματα δεν με ευνοούν και γίνονται το πρωί.Χθες ήταν μια από τις αποφράδες αυτές μέρες.Για πρώτη φορά εδώ και 2 χρόνια που πάει στο δημοτικό χθές τα κατάφερε να πει την πρωινή προσευχή μπροστά σε όλο το σχολείο. Όταν την πήγαινα εγώ (τις λιγοστές εκείνες μέρες που έχω άδεια) δεν μπόρεσε να την πει να την χαρώ και εγώ.Χθες όμως τα κατάφερε.Ζηλεύω την γυναίκα μου που ήταν εκεί.Ήταν από εκείνα τα πράγματα που θα ήθελα να δω να τα κάνει για πρώτη φορά.Η δεύτερη δεν έχει την ίδια γλύκα....

Σκεφτόμουν το βράδυ πόσα έχω χάσει εξαιτίας της δουλείας.Αυτό το πράγμα είναι παρά φύσιν ρε γαμώτο.Δεν είναι δυνατόν να χάνουμε τα σημαντικότερα στιγμιότυπα της ζωής μας για να πηγαίνουμε κάπου που δεν θέλουμε να είμαστε μόνο και μόνο για να πέρνουμε κάποια λεφτά για να ζήσουμε.Δεν θέλω να έχει βιώμα στο παιδί, ότι μόνο η μητέρα μπορεί να είναι παρών, γιατί ο μπαμπάς δουλεύει και δεν μπορεί να παρευρίσκεται το πρωί.Με τον αδερφό μου τον Γιάννη έχουμε καταστρώσει αρκετά σχέδια και ήρθε η ώρα να τα πραγματοποιήσουμε.

Στην δουλεία μάλλον ετοιμάζουν νέες μειώσεις μισθών.Σε επερχόμενες λοιπόν μειώσεις θα πω το μεγάλο ΟΧΙ και θα πάρω την αποζημίωση.Αυτή θα είναι το καύσιμο για την μηχανή μου.Θα είμαι πλέον ο οδηγός του τρένου και όχι ο επιβάτης που κοιτάει έξω από το βαγόνι μπας και προλάβει να δει καμμία σκηνή.Τέρμα πια.Το χθεσινό ήταν απλά μια σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.

5 σχόλια:

  1. είσαι τραίνο μαν...
    σημασία έχει μόνο το ταξίδι...
    όλη τη ζωή μου σε ένα γραφείο???? καλύτερα νεκρός από τώρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. δεν έχεις άδικο.έτσι ακριβώς είναι.αν δεν είχα ανάγκη τα λεφτά θα είχα φύγει χθες με παραίτηση.τέρμα αδερφέ.ως εδώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλησπέρα, Στάθη!!! Διάβασα το ποστ σου, τη μέρα που το δημοσίευσες αλλά πού χρόνος για σχόλια... Σήμερα ξαφνικά σε θυμήθηκα και είπα, να πατέρας, να μάλαμα! Θα μπορούσες να ήσουν ο Teacher Tom της Ελλάδας. Ένας πατέρας μέσα στο σχολείο της κόρης, ένας πολύ δραστήριος μέτοχος στον τομέα της διαπαιδαγώγησης... Συγγνώμη, αλλά οι ιδέες είναι ο τομέας μου... Καλό σου βράδυ,καλές ιδέες, όμορφη καθημερινότητα, και όταν μπορέσεις, φρόνιμες αποφάσεις...
    Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κατ'αρχάς σε ευχαριστώ για το σχόλιο.και μόνο που πήρες τον χρόνο να διαβάσεις την ανάρτηση.πολύ ωραίος τύπος ο Teacher Tom.δεν σου κρύβω ότι θα ήθελα πάρα πολύ να είμαι δάσκαλος καθώς την θεωρώ μια πολύ δημιουργική απασχόληση.μου αρέσει πάρα πολύ να διαβάζω το παιδί και δεν σου κρύβω ότι έχω διαβάσει και ξένα παιδιά.έχω αρκετή υπομονή και μπορώ να κάτσω με τις ώρες να εξηγήσω κάτι μέχρι να το καταλάβουν.δεν βαριέμαι καθόλου.
      αλλά βλέπεις το σύστημα μας δεν σου επιτρέπει να πάρεις μια ορισμένη κατεύθυνση.εμένα μου άρεσαν πάρα πολύ τα μαθηματικά.φυσική,χημεία,έκθεση και αρχαία όμως ήμουν σκράπας.για αυτό και δεν μπόρεσα να πάω για καθηγητής (ήθελε πρώτη δέσμη τότε) ή δάσκαλος (από τρίτη δέσμη). πέρασα στην ΑΣΟΕΕ αλλά από εκεί καθηγητής δεν έβγαινες...
      σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια και ανταποδίδω.καληνύχτα και καλή δύναμη.

      Διαγραφή