Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

Παιδότοπος 2.



             

           Εκεί που κάθομαι λοιπόν και αφού έχει περάσει μια ώρα λες και ήτανε 1 χρόνος έρχεται  ο βαφτιστήρας του οικοδεσπότη.Το παιδί ήταν γύρω στα 12-13 χρονών και ήρθε με την μητέρα του.Κρατούσε ένα μαύρο πράγμα στα χέρια του που δεν κατάλαβα τι ήταν.Χαιρέτησε γρήγορα τον νονό του (και οικοδεσπότη καθώς είπαμε) και έκατσε γρήγορα σε μια θέση στον καναπέ.Ανοίγει το μαύρο πράγμα και καταλαβαίνω ότι ήτανε ένα i-pad, tablet ή όπως σκατά τα λένε αυτά τα μαραφέτια.
       Έχει φορτώσει ένα παιχνίδι και ξεκινάει αμέσως να παίζει.Τα δάχτυλά του έχουν πάρει φωτιά.Κουνάει τη βλακεία πέρα-δώθε μιας και αναγνώριζε την κίνηση το παιχνίδι και δεν σηκώνει βλέφαρο.Δεν χαιρετάει κανέναν άλλον.Έχει μπει μέσα στο παιχνίδι λες και ήταν η πραγματικότητα.Τη μοναδική στιγμή που σήκωσε το κεφάλι του ήταν για να κουνήσει δεξιά-αριστερά το λαιμό του που είχε πιαστεί να είναι σκυφτός.
       Συνεχίζει με αμείωτη ένταση επί ένα μισάωρο.Έχω μείνει κάγκελο.Άναυδος.Η μητέρα του στην κοσμάρα της. Στον κόσμο του Marlboro.Ούτε καν έβλεπε που είχε οδηγηθεί το παιδί της.Και δεν λεω ...κατάντια είναι και οι παιδότοποι.Εμείς κάποτε παίζαμε στους δρόμους κυνηγώντας μια μπάλα επί ώρες. Και μας άρεσε.Δεν θέλαμε να τελειώσει το παιχνίδι.Και την άλλη μέρα ήμασταν διψασμένοι για περισσότερο.Τώρα μαντρώνουμε τα παιδιά σε ένα πλαστικό πράγμα με τσουλήθρες και μπαλάκια και τους λέμε παίξτε.Για όλα αυτά θα λογοδοτήσουμε.
    Τέλος πάντων όμως καλώς ή κακώς είμαστε στον παιδοτόπο.Ένα μέρος που παίζουν τα παιδιά.Και έρχεται ένα παιδί που ξέρει την οικογένεια (άρα έχει φίλους) και στρώνεται στο ηλεκτρονικό. Έχει μπει μέσα στο παιχνίδι και το ζει αυτό που κάνει.Κάποια στιγμή έρχεται η νονά του.Με τα χίλια ζόρια πατάει pause και την χαιρετάει.Αυτή προφανώς ξέρει την κατάσταση και του το παίρνει το tablet από τα χέρια και με το ζόρι τον πάει να παίξει....
     Απρόθυμος ο μικρός πήγε αλλά τουλάχιστον πήγε.Η μητέρα του στον κόσμο της.Ούτε καν είχε πάρει χαμπάρι...Να είναι καλά η νονά του που τον έσωσε έστω και για λίγο.Τον έκανε να επιστρέψει στην παιδική του ηλικία.Τρομερή σκηνή πραγματικά.
     Μερικές φορές πρέπει να είσαι έξω από το πλάνο και να παρατηρείς συμπεριφορές.Αυτό από μόνο του μπορεί να σε κάνει σοφότερο και να σε αποτρέψει από το να κάνεις τα ίδια λάθη.Η βραδυά ήταν μια επιτυχία βλέποντας την μικρή μου να έχει ροδαλά μαγουλάκια από το παιχνίδι. Αναψοκοκκινισμένη όπως ήταν μου ερχόταν αν την φάω....
Περισσότερο ρεπορτάζ από ανάλογες συναντήσειςστο εγγύς μέλλον.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.


     

Παιδότοπος 1.

       

           

       Kαλημέρα σε όλους και καλή εβδομάδα.Εύχομαι χαρούμενα Χριστούγεννα και χρόνια πολλά.Υγεία και εργασία για όλους όπως λένε πλέον και τα γράμματα των μικρών παιδιών προς τον Αη-Βασίλη φέτος και που αποκάλυψε εργαζόμενη στα ΕΛ.ΤΑ που δουλεύει στο αρμόδιο τμήμα.
       Χθες Κυριακή είχε πάρει μια πρόσκληση για παιδικά γενέθλια η κόρη μου από ένα συμμαθητή της.Επειδή ήταν και η καλύτερή της φίλη η Αθηνά καλεσμένη, είχε φαγωθεί να πάμε.Κάτι τέτοιες συγκεντρώσεις τις βαριέμαι αλλά αφού ξέρω ότι θα περάσει καλά το παιδί πηγαίνω, μιας και θεωρώ μια βραδιά που το παιδί ευχαριστιέται και παίζει, άκρως επιτυχημένη.Παραμερίζω λοιπόν την βαρεμάρα μου και πηγαίνουμε οικογενειακώς. Φτάνουμε στον παιδοτόπο και είμασταν από τους πρώτους.Κάθομαι δίπλα στον πατέρα που ο γιος του ήταν το εορταζώμενο πρόσωπο.Αφού μας υποδέχθηκε, άρχισε να μας συστήνεται μιας και δεν τον ξέραμε (εγώ είχα δει την γυναίκα του μόνο στο σχολείο).
      Επειδή ήμασταν οι μόνοι άντρες τότε πιάνουμε κουβεντούλα και αρχίζει το πανηγύρι....
-Που εργάζεσαι;μου λέει.
-Σε μια μεγάλη εταιρεία διανομών του απαντάω.
Αφου του ανέφερα λίγο από την εταιρεία και την θέση στην οποία είμαι   περνάω στο παρασύνθημα.
-Εσύ που εργάζεσαι; του λέω γεμάτος περιέργεια μιας και μου φάνηκε για τύπος που μπορούσαμε να κάνουμε μια σωστή κουβέντα πέρα από τα τετριμμένα για το πως πάνε τα παιδιά στο σχολείο....
-Σε μια τράπεζα μου απαντάει και παίρνω την πρώτη ψυχρολουσία.
Δεν θέλω να κρίνω τους άλλους επιφανειακά οπότε λέω από μέσα μου (εντάξει καμμιά δουλειά δεν είναι ντροπή και ο άνθρωπος αυτός μπορεί να είναι σωστός όπως ήταν και ο αδερφός μου ο Γιάννης όταν δούλευε σε τράπεζα.Έβλεπε τα κακώς κείμενα και τους τα έχωνε.Δεν έπαιρνε το μέρος του συστήματος).
-Σε ποιά αν επιτρέπεται; συνεχίζω ακάθεκτος....
-Στην ΕUROBANK μου λέει σε ένα υποκάταστημα στο .......(το κόβω για ευνόητους λόγους).
Αρχίζω και του μιλάω για τις επισφάλειες που καταγράφουν οι τράπεζες και μου λέει ότι υπάρχουν αρκετές στο τμήμα των επιχειρηματικών δανείων.
 -Βλέπεις μου λέει, τα καλά χρόνια έπαιρναν δάνεια και δεν τα έριχναν στις επιχειρήσεις τους.Τα έπαιρναν τα λεφτά για προσωπική χρήση και βλέπεις που φτάσαμε τώρα.
Κάγκελο ο δικός σας φίλοι μου...
-Κάτσε ρε συ του λέω, αρχίζοντας να φορτώνω.Και η τράπεζα τι ακριβώς έκανε;Έλεγχε τα περιουσιακά τους στοιχεία;Την οικονομική τους καταστάση;Ή μήπως τα έδινε αφειδώς και τώρα καρπώνεται τα αποτελέσματα;
-Βέβαια μου απαντάει, φταίει και η τράπεζα αλλά περισσότερο φταίνε οι επιχειρηματίες.
Παίρνω μια ανάσα αφού πλέον σχηματίζεται η εντύπωση ότι ο άνθρωπος που συνομιλώ είναι από τα πιόνια του συστήματος και έχει εντρυφήσει πλήρως στην ιδεολογία της τράπεζας και σίγουρα είναι στέλεχος.
-Για τα δάνεια των ιδιωτών και των υπερχρεωμένων νοικοκυριών τι σκέφτεται η τράπεζα; Θα προχωρήσει σε καμμία ρύθμιση;
-Ε, όχι βέβαια.Η τράπεζα δεν τα κάνει αυτά.Δεν γίνονται αυτά μου λέει.Η τράπεζα θα πάρει όσες ενυπόθηκες εξασφαλίσεις έχει (σπίτια δηλαδή) και θα προσπαθήσει να την βγάλει για αυτά τα δύσκολα χρόνια.Αν τα πουλήσει τα σπίτια θα πάρει κάποια λεφτά και μετά θα δει τι θα κάνει αν έχει ζημιές.
Καλά λέω από μέσα μου...Εσύ είσαι τελείως καμμένος....
    Έκοψα την κουβέντα μαχαίρι (που να του λεω τώρα για τα 160δις που έχουν αρπάξει οι τράπεζες και επιβαρύνανε το χρέος, κάποια άλλη μαλακία θα μου έλεγε για να τις δικαιολογήσει).Φυσικά και είναι θεμιτό να υποστηρίζεις τον εργοδότη σου, αλλά να ξέρεις ότι αυτός είναι τοκογλύφος και έχει γδάρει ένα σωρό κόσμο αυτό είναι άλλο πράγμα...
    Που τους πετυχαίνω δεν ξέρω....Περνάω στην δεύτερη φάση της βραδιάς στο επόμενο πόστ για να μην γράφω σεντόνια....

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Πρόγνωση καιρού.

       Για να ξέρετε τι θα συμβεί τις επόμενες ημέρες...



Για να μην μας κοροϊδεύουν.

    Ψάχνοντας στο δίκτυο αγαπητοί φίλοι έπεσα πάνω σε αυτήν την είδηση.Δανείστηκαμε χθες με φθηνότερο επιτόκιο από την προηγούμενη έκδοση, ποσό ύψους 1,3 δισ. ευρώ, μέσω δημοπρασίας εντόκων γραμματίων διάρκειας 13 εβδομάδων (3 μηνών).ΓΙΑΤΙ;Υπάρχει λόγος για αυτό;
     Στα ταμεία της χώρας μπήκαν από την προηγούμενη εβδομάδα 34,4 δις (πολλά από αυτά με μορφή ομολόγων από τον EFSF) και οι τρικομματικοί μαλάκας πανηγυρίζανε για μέρες...Ότι με αυτά σωθήκαμε και πλέον έρχεται η ανάπτυξη.Εγώ πάντως δεν την έχω πετύχει ακόμα.Θα έρχεται από άλλο δρόμο μάλλον.Άρα εφ'όσον μας έλεγαν ότι τα λεφτά αυτά είναι η σωτηρία της χώρας και πως με αυτά θα βγούμε από την κρίση κάνοντας όλες τις διαρθρωτικές αλλαγές που ήταν αναγκαίες και θα έρθει η ανάπτυξη τι σκατά πήγαμε και χρεωθήκαμε παίρνοντας άλλα 1,3 δις;
    Προφανώς και δουλεύουν τον κόσμο.Η χώρα έχει ήδη χρεωκοπήσει και ούτε τα λεφτά αυτά δεν μας φτάνουν για να καλύψουμε τις ανάγκες μας.Πλέον δεν μπορούμε ούτε με δανεικά...Ούτε με 35 δις δεν μπορούμε να επιβιώσουμε.Κλείστε το το μαγαζί πριν να είναι αργά.Δεν είναι ανάγκη να παίρνετε ένα σωρό επώδυνα μέτρα αφού δεν θα οδηγήσουν πουθενά.Δεν σώνεται η κατάσταση η οποία είναι μη αναστρέψιμη.
    Άρα όλα πλέον φαίνεται ότι γίνονται εκ του πονηρού και εξυπηρετούν άλλους σκοπούς.Έπεσαν οι μάσκες και με την βούλα.Δεν χρειάζεται ούτε νέο φορολογικό-μέγγενη,ούτε αύξηση στα τιμολόγια της ΔΕΗ, ούτε τίποτα.Το μόνο που χρειάζεται η χώρα είναι καθαροί άνθρωποι με καθαρά χέρια.Αλλαγή εξουσίας από τα μιάσματα της πολιτικής.

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Μια υπέροχη απόδραση από την καθημερινότητα.

      Παρασκευή πρωΐ.Ήταν η ημέρα που περίμενα εδώ και καιρό μιας και τότε μπόρεσα από την δουλειά να πάρω άδεια για να πάω στο σχολείο να ρωτήσω για την πρόοδο της αγαπημένης μου κόρης.Φυσικά και δεν θα αναφερθώ στο τι μου είπε η δασκάλα για την πρόοδο της, μιας και δεν θέλω να καταχραστώ το χρόνο σας διαβάζοντας αυτό το πόστ, αλλά και γιατί δεν θέλω να γίνω σαν κάποιους άλλους που το μόνο που κάνουν είναι να λένε πόσο έξυπνα,όμορφα, καλοσυνάτα είναι τα παιδιά τους.Για το πόσο ευτυχείς είναι οι δάσκαλοι τους που τα γνώρισαν και τα δίδαξαν (ναι, το έχω ακούσει και αυτό)....Είμαι περήφανος για το παιδί μου ότι και να κάνει, αλλά αυτήν την περηφάνια θα την κρατήσω μόνο για μένα. Λοιπόν μακρυγόρησα πάλι και επανέρχομαι στο θέμα μου...
      Ξυπνάω λοιπόν και την πάω στο σχολείο.Στην πόρτα έβλεπες τα παιδάκια να μπαίνουν χαμογελαστά και μόλις έβλεπαν κάποιον φίλο τους αμέσως παρατούσαν την τσάντα τους και ξεκινούσαν για το παιχνίδι.Έτσι και η δικιά μου.Ίσα-ίσα που πρόλαβα να πάρω ένα σκαστό φιλάκι πριν χαθεί στο προαύλιο με τις φίλες της...Οι γονείς που τα άφηναν μόλις και μετά βίας σου ανταπαντούσαν με μια καλήμέρα όταν τους έλεγες.Γιατί για να σου πούνε πρώτοι πολύ δύσκολο.
      Έτσι λοιπόν απέμεινα στα κάγκελα να βλέπω ένα υπέροχο κόσμο.Ένα τσούρμο από παιδιά δημοτικού να πηγαίνουν πάνω-κάτω παίζοντας (και η ώρα ήταν 8 το πρωΐ).Να χαμογελάνε,να μιλάνε μεταξύ τους όλα λες και γνωρίζονταν χρόνια.Όλα είχαν φωτισμένα τα πρόσωπά τους και χαμογελαστά.Σε αντίθεση με τους μεγάλους (όπως μας λένε) που κοιτούσαν με βαριά βλέφαρα και ρίχνοντας μια κλεφτή ματιά στο ρολόι μην αργήσουν στη δουλειά τους.Μια δουλειά που προσωπικά εμένα μου έχει στερήσει πάρα πολλά από το παιδί μου.Τέλος πάντων....Έριχνα λοιπόν μια μάτια μέσα στο σχολείο και μια από έξω.Μέσα ήταν η χαρά όλου του κόσμου με τσιρίδες και παιχνίδια και έξω μια θλίψη και βάσανα.Γιατί να μην μπορούμε να είμαστε και εμείς σαν τα παιδιά;Αισιόδοξοι και χαμογελαστοί;
      Γιατί αφήνουμε έτσι να μας καταβάλλουν οι καταστάσεις;Θα κερδίσουμε τίποτα με το να είμαστε δύστροποι με τους συνανθρώπους μας;Αμίλητοι και αγέλαστοι;Η χώρα πάει για φούντο οικονομικά αλλά κοινωνικά έχουμε πτωχεύσει εδώ και πολλά χρόνια.Όλοι κοιτάνε μόνο το προσωπικό τους συμφέρον αδιαφορώντας για το συνάνθρωπο τους.Στα χρόνια που χάθηκε η καλημέρα (αυτή η τόσο κοινότοπη λέξη) και αντικαταστάθηκε από μορφασμό ή απλό κούνημα του κεφαλιού δεν περίμενω τίποτα πλέον.
     Η μέρα αυτή ήταν μια όαση στην καθημερινότητά μου και σκοπεύω να την επαναλάβω λίαν συντόμως...
      

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

Καλό κατευόδιο.

       Φαντάζομαι πως όλοι σας θα διαβάσετε αυτήν την τραγική είδηση.27 νεκροί ανάμεσά τους όπως λένε οι πληροφορίες 18 παιδιά.Εδώ σταματάει η λογική και αρχίζει η παράνοια....Ποιός διανοητικά ανάπηρος θα έκανε τέτοιο πράγμα;Πόσο καμμένος μπορεί να είναι κάποιος ώστε να εισβάλλει μέσα σε ένα σχολείο που είναι παιδάκια από 3-11 ετών;Μπορώ μόνο να φανταστώ την αγωνία των γονιών και να νιώσω την οργή τους όταν έμαθαν την είδηση.
       Σήμερα το βράδυ οι προσευχές μου θα είναι για αυτούς τους γονείς.Για τους γονείς που σήμερα διαλύθηκε ο κόσμος τους.Που έχασαν ότι πιο πολυτιμότερο είχαν.Τα μικρά τους αγγελούδια.Μακάρι ο Θεός να τους δώσει φώτιση να συνεχίσουν την ζωή τους...Το χειρότερο δεν είναι η απώλεια του αγαπημένου τους προσώπου αλλά ότι δεν θα έχουν διάθεση και θέληση για να ζήσουν.
        Ας είναι αναπαυμένες οι ψυχούλες τους σε έναν κόσμο που πλέον κανένας παράφρονας δεν θα μπορεί να τα πειράξει.Να παίζουν αιώνια μεταξύ τους και να χαμογελάνε.Όπως έκαναν δευτερόλεπτα πριν εισβάλλει αυτός ο παλαβός και τα καταδικάσει σε επίγειο θάνατο....Καλό κατευόδιο.

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Το τηλεφώνημα.

     Σήμερα θα ασχοληθώ με κάτι ανάλαφρο και θα ξεφύγω της πολιτικής.Τις προάλλες (πριν από 2 βδομάδες περίπου) είχαμε ένα κοσμοϊστορικό γεγονός στο σπίτι.Κάτι που συνέβη για πρώτη φορά...
Η κόρη μου έχει μια φίλη στο σχολείο που την θεωρεί την καλύτερή της φίλη:την Αθηνά.Η Αθηνά λοιπόν είχε ζητήσει να την παίρνει καμμιά φορά τηλέφωνο το απόγευμα για να μιλάνε.
     Κάποια στιγμή λοιπόν εκεί που διαβάζαμε μια μέρα τα μαθήματα για την επόμενη, χτύπησε το τηλέφωνο.Στην άλλη άκρη ήταν μια παιδική φωνή να λέει:"Γειά σας.Θα μπορούσα να μιλήσω με την Ελένη;".Έμεινα κάγκελο να κοιτάζω το ακουστικό.Ήταν βλέπετε κάτι που άκουγα για πρώτη φορά.Και είμαι σίγουρος ότι θα ακολουθήσουν πολλά τηλεφωνήματα στο μέλλον.Βγήκα διακριτικά από το δωμάτιο για να την αφήσω να μιλήσει.Παρέμεινα όμως έξω από την πόρτα για να ακούσω τι θα έλεγε όχι από αδιακρισία αλλά από καθαρή περιέργεια.Εξάλλου τι θα μπορούσανε να πούνε 2 κοριτσάκια 8 ετών;
     Την έβλεπα από την χαραμάδα της πόρτας που παρέμεινε τεχνηέντως ανοιχτή να βαδίζει στο δωμάτιό της πάνω-κάτω σαν μεγάλο κορίτσι.Να μαζεύει τα μαλλιά της μιλώντας και να γελάει. Φυσικά το αντικείμενο του τηλεφωνήματος δεν ήταν κάτι σημαντικό.Απλώς ήθελε να ακούσει η μία την άλλη (όποιος έχει πραγματικό φίλο καταλαβαίνει ότι δεν χρειάζεσαι κάποιο ιδιαίτερο λόγο για να πάρεις τηλέφωνο).Ρωτούσανε αν είχαν κάνει τις ασκήσεις για την επόμενη μέρα,τι είχαν γράψει στην τάδε άσκηση στα μαθηματικά κλπ...
     Κάπου εκεί έφυγα και εγώ αφού συγκινήθηκα βλέποντάς την να μιλάει με κάποια στο τηλέφωνο και ξαφνικά συνειδητοποίησα πως μεγάλωσε και μεγαλώνει γρήγορα.Που πήγε εκείνο το πλάσμα που αγκάλιαζε το βραχίονα μου (γιατί τόση ήτανε) και την έβαζα κάτω από το τηλέφωνο της μπανιέρας για να την πλύνω;Πως είναι δυνατόν να πέρασανε τόσο γρήγορα τα χρόνια;Και τι με περιμένει ακόμα στο μέλλον;Ας ελπίσουμε να είμαστε καλά για να το ανακαλύψουμε.
      Πάντως καλό θα ήτανε να μην πετύχω εγώ το τηλέφωνο την ώρα που θα πάρει κανένας γκόμενος αργότερα.Δεν θα μου πάρει κανένας ακόμα το κοριτσάκι μου.Χαχαχαχαχαχα....

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

Ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο.

     Πηγαίνει ο άντρας στη γυναίκα του και της λέει:
-Αγάπη μου,θέλεις να περάσουμε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο;
-Ναι,θέλω.
-Τότε τα λέμε την Δευτέρα.....


Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

2.500 Χ 14 = 25.000

         Αγαπητοί μου αναγνώστες συνεχίζουμε σήμερα με ένα θέμα που έχει να κάνει με ανώτερα μαθηματικά.Είναι τα μαθηματικά που διδάσκουν στο κορυφαίο πανεπιστήμιο του κόσμου, το Χάρβαρντ.Εκεί λοιπόν εκτός από κορυφαίους ηγέτες που παράγουν και τους οποίους προσκυνάει όλη η υφήλιος (βλέπε Παπανδρέου) επενδύουν και μαθαίνουν και ανώτερα μαθηματικά που ο απλός κόσμος δεν καταλαβαίνει (βλέπε παρακάτω τον Τσαμάρα).Εξηγούμαι λοιπόν.
       Χθές ο Τσαμάρα μίλησε στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο.Τι είπε;Διαβάστε:
-Είμαι με τη μεσαία τάξη. Όχι εναντίον της…Ναι καλέ,το ξέρουμε.Τα μνημόνια που ψήφισες αυτό δείχνουν εξάλλου.

-Τα εισοδήματα μισθωτών και συνταξιούχων μέχρι 25 χιλιάδες ετησίως,  θα έχουν φορολογική ελάφρυνση με τους νέους συντελεστές. Κι αυτό αφορά όσους παίρνουν ονομαστικά ως 2500 χιλιάδες το μήνα, δηλαδή την πλειονότητα μισθωτών και συνταξιούχων.Δεν υπάρχει αυτό που ακούστηκε, για φόρο 45%, λέει, πάνω από 25 χιλιάδες ετήσιο εισόδημα. Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Είναι έξω από τις θέσεις μου. Είναι αντίθετο με τις ιδέες μου. Χμμμμμμμμμμ....2500 Χ 12 (αν είναι δημόσιοι)=30.000 και
2500 Χ 14 (αν είναι ιδιωτικοί)=35.000..Ωραία μαθηματικά κάνουν εκεί.Κατά τα άλλα και σύμφωνα με τα λεγόμενα του προδότη,δοσίλογου Τσαμάρα υπήρξε επιτυχημένος επιχειρηματίας.Με αυτά τα μαθηματικά δεν είναι καθόλου δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί την έκλεισε....

-Επίσης κάνουμε τη μεγάλη καινοτομία να δίνουμε επιδόματα σε κάθε παιδί, από το πρώτο παιδί! Με εισοδηματικά κριτήρια, όμως, για να δίνεται μεγαλύτερη ενίσχυση σε εκείνους που πραγματικά το έχουν ανάγκη. Εντάξει παιδιά δεν περιγράφω άλλο.Το να καταργείς το αφορολόγητο είναι για τον Τσαμάρα σαν να βοηθάς την οικογένεια.Ναρκωτικά πρέπει να τους ποτίζουν εκεί στο Χάρβαρντ.

-Ενώ σε τελική φάση ο συνολική επιβάρυνση των επιχειρήσεων – κέρδη και διανεμόμενα έσοδα θα πέσει χαμηλότερα από το 30%. Δηλαδή χαμηλότερα από το 34% που είναι τώρα, και πολύ χαμηλότερα από το 44% που ήταν ως πρόσφατα. Κοίταξε...Εγώ λέω να τους πας τους συντελεστές στο 5% για τις επιχειρήσεις και στο 45% για τα νοικοκυριά.Νομίζω ότι αυτό είναι το πιο δίκαιο.

    Είπε και άλλα πολλά ο μεγάλος αυτός πολιτικός άντρας που βαριέμαι να τα καταγράψω.Πάντως αν διαβάσει κανείς την ομιλία του θα νομίζει ότι στη χώρα αυτή έγιναν κοσμογονικές αλλαγές προς το καλύτερο και ότι ο λαός θα αρχίσει σε λίγο να ευημερεί.

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ ΡΕ ΠΑΠΑΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Ιδού ο φωστήρας.

         Πολλοί θα έχετε διαβάσει ήδη και θα έχετε πάρει την πρώτη κρυάδα για το νέο φορολογικό νομοσχέδιο.Ανάμεσα στα πολλά δυσβάκτακτα μέτρα που έρχονται είναι και η κατάργηση του αφορολόγητου των παιδιών.Όποιοι έχουν 1,2,3 ή και περισσότερα παιδιά θα πληρώνουν περισσότερο φόρο από αυτούς που δεν έχουν καθόλου.Ωραίο ε;Δεν είναι φοβερό;Ο φωστήρας λοιπόν αυτού του σχεδίου είναι ο Παναγιώτης Τσάκλογλου.Ιδού και το βιογραφικό του.Αξίζει να διαβάσει κανείς το τελευταίο κομμάτι του...Αντιγράφω:Η έρευνά του επικεντρώνεται σε ζητήματα Οικονομικής Ανισότητας, Φτώχειας, Κοινωνικού Αποκλεισμού, Οικονομικών Αποδόσεων της Εκπαίδευσης και Κοινωνικής Πολιτικής (κυρίως Αναδιανεμητικού Ρόλου του Κράτους).
        Δηλαδή ο κύριος αυτός έχει κάνει εργασίες πάνω στο θέμα της φτώχειας και κατέληξε πως η μόνη λύση είναι η κατάργηση του αφορολογήτου.Που τους βρίσκουν αυτούς πραγματικά δεν ξέρω.Και είναι λυπηρό πως ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια της πατρίδας μας έχει τέτοια άτομα να διδάσκουν σε αυτά.Να πεί τι αυτός στους φοιτητές και μελλοντικούς οικονομολόγους;Ότι πρέπει να βιάσουμε τον θεσμό της οικογένειας για να βγούν τα οικονομικά του κράτους;Ούτε και ο πιο ηλίθιος δεν θα το έλεγε αυτό.Πράγμα που με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όλα πάνε βάσει σχεδίου.Και αυτό το σχέδιο θα αποκαλυφθεί λίαν συντόμως.Οδηγούμαστε στην καταστροφή και τον αφανισμό.
       Όταν υποτίθεται ότι μορφωμένοι άνθρωποι καταστρώνουν τέτοια σχέδια δεν υπάρχει ελπίδα.Ούτε για φτύσιμο δεν είσαι ρε Τσάκλογλου.