Περί δουλείας.

        Θα πιαστώ από το εξαιρετικό πόστ της μαρώς που αναφέρει για την δουλειά (ή κατά άλλους για την δουλεία) για να αναπτύξω την σκέψη μου πάνω στο θέμα δουλείας (μαρώ είναι σωστός ο τόνος τις περισσότερες φορές).Στην δουλειά περνάμε τις περισσότερες ώρες της ημέρας.Είμαστε με άτομα -που πολλές φορές μας είναι αδιάφοροι και δεν θα τους ρίχναμε δεύτερη ματιά- περισσότερες ώρες από ό,τι είμαστε με τα παιδιά μας και την οικογένεια μας.Είναι κρίμα λοιπον αυτές οι ώρες να μην είναι ευχάριστες.Δυστυχώς, και αυτό ισχύει για τις περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις και ιδιαίτερα τα χρόνια αυτά της βαθύτερης οικονομικής και προσωπικής κρίσης, υπάρχει μεγάλη γκρίνια από τους εργοδότες και καταστρατηγούνται βασικά εργασιακά δικαιώματα. Αν τυχαίνει να βρίσκεσαι και σε μια δουλειά που δεν σε ικανοποιεί και δεν σε ευχαριστεί, τότε το μίγμα είναι εκρηκτικό.
        Η δουλειά γίνεται δουλεία λοιπόν στην  περίπτωση που ο εργοδότης σε αντιμετωπίζει έτσι και στην περίπτωση που εσύ δεν θέλεις να βρίσκεσαι εκεί.Θα ήθελες να κάνεις κάποιο άλλο επάγγελμα αλλά οι καταστάσεις δεν σε οδήγησαν εκεί που ήθελες.Αυτό λοιπόν από όσους ρωτάω γύρω μου συμβαίνει 9 στις 10 περιπτώσεις.Όλοι ανήκουν στην πρώτη ή στην δεύτερη περίπτωση.Τι συμβαίνει λοιπόν όταν αποφασίζεις να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου;Τότε μόνο νιώθεις ελεύθερος και ότι μπορείς να νικήσεις το σύστημα.
       Ας πάρουμε τα πράγματα από την δική μου περίπτωση.Μεγαλώνοντας μου άρεσαν πολύ τα Μαθηματικά.Δεν μου άρεσε καθόλου η Φυσική και η Χημεία.Μετα βίας περνούσα σε αυτά γράφοντας μόνο την θεωρία.Έκθεση ήμουν σκράπας.Ποτέ δεν ήμουν καλός στο να βάλω τις ιδέες μου σε μια κόλλα χαρτί.Αυτό που μου άρεσε επίσης ήταν να γίνω καθηγητής,δασκάλος κάτι τέλος πάντων που να έχει σχέση με διδασκαλία γιατί πίστευα ότι μου ταίριαζε.Όταν ήμουν λοιπόν στην τρίτη λυκείου δεν μπορούσα να πάω για μαθηματικός.Το σύστημα ήταν δομημένο έτσι με τις κωλοδέσμες που έπρεπε να γράψω Μαθηματικά,Φυσική,Χημεία και Έκθεση.Μόνο στο πρώτο θα ήμουν καλός.Σε όλα τα άλλα θα έγραφα κάτω από την βάση με αποτέλεσμα να μην πετύχω πουθενά.Αυτό που ήθελα δεν μπορούσα να το πιάσω.Η μόνη δέσμη που μου είχε απομείνει ήταν η τέταρτη με Ιστορία,Κοινωνιολογία,Μαθηματικά και Έκθεση.Γράφοντας άριστα στα τρία πρώτα κατάφερα να περάσω σε μια σχολή και να ακολουθήσω τελείως άλλο κλάδο από αυτό που ήθελα.
       Σπουδάζοντας οικονομικά εγκατέλειψα το όνειρο του δασκάλου και στράφηκα στα λογιστικά (μπλιάχ).Στην αρχή το έβλεπα θετικά το όλο θέμα.Στην πρώτη μου εταιρεία μπορώ να πω ότι μου άρεσε κιόλας μιας και μου συμπεριφέρονταν σαν άνθρωπο και όχι σαν υπάλληλο.Στην εταιρεία που είμαι τώρα και ειδικά τώρα με την κρίση σε αντιμετωπίζουν λες και σου κάνουν χάρη που δουλεύεις.Παρ'όλα αυτά έχω βρεί κάτι άλλο που θέλω να κάνω.Που μου αρέσει και είμαι σίγουρος ότι θα επιτύχω σε αυτό.Γιατί αν αγαπάς αυτό που κάνεις τότε κανένας δεν μπορεί να σε σταματήσει. Και είναι σίγουρο πως θα επιτύχεις.Γιατί δεν θα το αντιμετωπίζεις σαν δουλεία.Σαν καταναγκαστικά έργα.Αλλά σαν εργασία που σου προσφέρει όσα ονειρεύτηκες.
       Εγώ λοιπόν τώρα είμαι στα κάτεργα και περιμένω την απελευθέρωσή μου.Για να κάνω όμως αυτό που σκέφτομαι χρειάζομαι τα λεφτά της αποζημίωσης που είναι ένα αξιοσέβαστο ποσό.Μέχρι τότε θα περιμένω...

Αφιερωμένο εξαιρετικά.

         Δεν θα ήταν σωστό, δεν θα ήταν δίκαιο να μην κάνω μια αναφορά, πόσω μάλλον ένα ολόκληρο ποστ (γιατί βλέπεις το verba volant,scripta manent είναι πολύ σοφό) στον άνθρωπο που με έχει βοηθήσει όσο λίγοι στη ζωή μου.Στον φίλο μου Γιάννη.Βέβαια η λέξη φίλος έχει καταρρεύσει προ πολλού, μιας και η φιλία μας έχει φτάσει σε κάποιο υπερβατικό επίπεδο.Σε ένα στάδιο που δεν μπορώ να το ορίσω, μιας και δεν υπάρχει η έννοια για να το περιγράψω.Ούτε καν η λέξη αδερφός μπορεί να δώσει καλά το στίγμα αυτό.Ο Γιάννης ήταν πάντα δίπλα μου.Από την πρώτη στιγμή που γνωριστήκαμε στο πανεπιστήμιο "κατά λάθος" μιας και μας σύστησαν άλλοι.Τελικά δεν πρέπει να ήταν και πολύ "κατά λάθος".Κάποια αδιόρατη δύναμη ήθελε να μας ενώσει με μια σπάνια φιλία.
        Ο Γιάννης είναι πάντα δίπλα μου.Ήταν εκεί όταν πέθανε ο πατέρας μου εκείνη την αποφράδα νύχτα.Θυμάμαι είχε πάρει τηλέφωνο 1 ώρα αφότου το είχαμε μάθει και εμείς τηλεφωνικά.Λες και το ήξερε ότι κάτι συνέβαινε....Και ενώ είχαμε μιλήσει προηγουμένως περί ανέμων και υδάτων είχε ξαναπάρει έτσι για να δει τι γίνεται...Και τότε το έμαθε....Αυτό ποτέ μου δεν θα μπορέσω να το εξηγήσω...Ήταν εκεί όταν χώριζα από κάποια κοπέλλα για να μου συμπαρασταθεί.Ήταν εκεί στην πρώτη μου δουλειά.Ήταν παρών στην αποφοίτησή μου, όταν ΚΑΝΕΝΑΣ άλλος δεν είχε έρθει.Ήταν εκεί όταν αποφάσιζα να αλλάξω δουλειά για να με βοηθήσει.Ήταν εκεί όταν αρκετές φορές δεν είχα χρήματα για να περάσω τον μήνα.Ήταν εκεί όταν είχα φτάσει σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση υπό το βάρος των δανείων.Γιατί η ρημάδα η διαχρονικότητα είναι αμείλικτη.Μόνο εκεί βλέπεις τους πραγματικούς φίλους.Οι περισσότεροι χάνονται στην πορεία.Έτσι απλά εξαφανίζονται κάποια στιγμή.Χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο.Απλά σταματούν να ενδιαφέρονται.Γιατί πάρα πολλοί είναι μόνον για ένα καφέ.Τίποτα παραπάνω...
       Είναι παρών σε όλες τις καλές αλλά προπάντων τις καλές στιγμές.Ο Απόστολος Παύλος (νομίζω) έλεγε πολύ σοφά:Είναι ανθρώπινο να λυπάσαι με τον πόνο και την δυστυχία του άλλου και να τον συμπονάς.Αλλά είναι θεϊκό να χαίρεσαι με την ευτυχία του.Παρατηρήστε το με τους διπλανούς σας.Πόσοι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ χαίρονται για την ευημερία σας και δεν σας φθονούν με ότι καλό σας συμβαίνει;ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ.Αν έχετε έστω και έναν τότε αυτός είναι πραγματικά φίλος σας.
        Το κυριότερο όμως δεν είναι η οικονομική ή η ψυχολογικη υποστήριξη που είχα.Το σημαντικότερο είναι να δίνεις ελπίδα στον άλλον για ένα καλύτερο μέλλον.Όταν όλα πάνε στραβά να έχεις μια ελπίδα,από κάπου να πιαστείς.Και το ακόμα πιο σημαντικό αυτή η ελπίδα και το παράθυρο που σου ανοίγει να γίνεται πραγματικότητα.Ο Ιανουάριος λοιπόν ήταν ένας εντυπωσιακός μήνας για αυτό το λόγο.Το παράθυρο άνοιξε.Το φως μπήκε και έλουσε το σκοτεινό δωμάτιο.Νιώθω σαν να ήμουν σε ένα σκοτεινό τούνελ και δεν έβλεπα την άκρη του.Ο Γιάννης με διαβεβαίωνε ότι υπάρχει άκρη και φως.Το πίστευα.Μου το έδειξε και τον ευχαριστώ για αυτό.Έχω βγεί από το τούνελ και στέκομαι στο φως.Όλα είναι καλά.Όλα είναι μαγικά.Πλέον μπορώ να ονειρεύομαι μια διαφορετική ζωή για μένα και την οικογένειά μου.Μακριά από μιζέριες και κατήφειες.Να κάνω κάτι που μου αρέσει και να το απολαμβάνω.Και που δεν έχει καμμία σχέση με την δουλεία (ναι μαρώ καλά το έγραψα)στην οποία εργάζομαι τώρα
        Σε ευχαριστώ πολύ φίλε.Να ξέρεις ότι πάντα θα είμαι δίπλα σου.Ελπίζω σε όλη αυτή την κοινή μας πορεία να σε βοήθησα και εγώ λιγάκι.Μπορεί να ήταν το 1/100 από αυτά που εσύ μου πρόσφερες, αλλά να ξέρεις θα καλύψω το χαμένο έδαφος.ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΛΑ.

Μαθήματα πιάνου.

        Είχα κάνει "χρυσή" την μικρή να μάθει κάτι.Μια δραστηριότητα,μια ασχολία,κάτι που θα την "ικανοποιούσε" είτε σε σωματικό είτε σε πνευματικό επίπεδο.Της είχα προτείνει να την γράψω σε τένις,βόλλευ,στίβο,κολύμβηση αλλά πάντα η απάντηση ήταν ένα ηχηρό όχι.Τον Ιούνιο όμως  με το που τελείωσαν τα σχολεία η έκπληξη μου ήταν κάτι παράπανω από έκδηλη όταν μου ανακοίνωνε ότι ήθελε να μάθει πιάνο.Κανένας στην οικογένεια δεν είχε μουσική παιδεία και πολύ περισσότερο στο πιάνο.Δεν είχε ποτέ της η μικρή στον οικογενειακό μας κύκλο αυτό το υπέροχο όργανο.Αμέσως σκέφτηκα ότι ήταν κάτι που θα είχε συζητηθεί στο σχολείο με τις φίλες της και μου το ανέφερε χωρίς να το εννοεί.Έτσι το άφησα να περάσει.Η έκλπηξη μου ήταν ακόμα μεγαλύτερη όταν μετά από ένα μήνα μου το ξανα-ανέφερε και ενώ τα σχολείο είχε ήδη τελειώσει και την θέση του έπαιρνε η καλοκαιρινή ραστώνη.Μετέθεσα ευγενικά το θέμα για τον Σεπτέμβριο χωρίς να το αποκλείσω.
       Όταν μπήκε όμως ο Σεπτέμβρης τσουπ....Νά'το πάλι το θέμα του πιάνου.Αφού είδα ότι ήταν κάτι που το ζητούσε επιμόνως σκέφτηκα ότι πραγματικά το παιδί -και χωρίς καμμία πίεση- αποφάσισε από μόνο του για κάτι που πραγματικά το ενδιέφερε.Απλώς μου έκανε εντύπωση που δεν ήθελε κάτι περισσότερο διασκεδαστικό, όπως μια αθλητική δραστηριότητα, αλλά επιζητούσε κάτι περισσότερο από αυτό,κάτι πνευματικότερο.Επειδή δεν υπήρχε η οικονομική δυνατότητα όμως να πάρουμε πιάνο καταφύγαμε στη λύση του οικονομικότερου αρμονίου.Όπως μας ενημέρωσε και η δασκάλα αργότερα, αυτό ήταν η καλύτερη λύση μιας και δεν ξέρουμε αν στο παιδί θα συνεχίσει να του αρέσει αυτό που κάνει.
        Επικοινώνησα με τον Δήμο και μου ανέφεραν ότι στο δημοτικό Ωδείο η μηνιαία συνδρομή ήταν 60 €.Και μιλάμε για μια ώρα την εβδομάδα και μακρυά από το σπίτι μας, οπότε η μετάβαση με το αυτοκίνητο ήταν επιβεβλημένη.Όπως και η μεταφορά της από εμένα μιας και η γυναίκα μου δεν οδηγεί.Και αν δεν ήμουν εύκαιρος ή ήμουν άρρωστος απλώς δεν θα μπορούσε να πάει...Οπότε έψαξα και βρήκα μια πολύ καλή -όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων- δασκάλα που θα έκανε τα μαθήματα στο σπίτι.Και η τιμή;;;;;Κρατηθείτε...16€ η ώρα, δηλαδή 64€ το μήνα.Και στο σπίτι,χωρίς να χρειάζεται να την παώ κάπου εγώ.Ούτε βενζίνες,ούτε τίποτα.Δηλαδή ο Δήμος ήταν σαν μας έλεγε:μην την φέρνετε εδώ,δεν ασχολούμαστε.60€ το μήνα για ωδείο σε μια από τις λαικέ συνοικίες είναι κλεψιά.Παίρνουν τα δημοτικά τέλη και σε αντάλλαγμα δεν προσφέρουν τίποτα.Ανάλγητο και τραγικό ελληνικό κράτος....
         Η Κα Πέπη αποδείχτηκε λίρα εκατό.Έκανε καταπληκτικό μάθημα αλλά το κυριότερο ήταν ότι επειδή είναι συνέταιρος σε ένα ωδείο σε μια άλλη περιοχή είχε την δυνατότητα να συμπεριλάβει την μικρή σε δραστηριότητες που καλύπτει το Ωδείο της.Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη όταν μας πρότεινε να παραστεί η μικρή σε ένα μικρό κονσέρτο που θα κάνανε σε ένα μικρό θεατράκι στην Ιερά Οδό.Θα έπαιζαν χριστουγεννιάτικα τραγούδια για τους γονείς των μαθητών και εμείς θα τα καμαρώναμε.Η μικρή ντροπαλή από την φύση της είχε φοβερό άγχος και φοβόταν μην κάτι πάει στραβά και κάνει καμμία λάθος νότα και την κοριδεύουν όλοι.
           Για να μην μακρυγορώ όταν έφτασε η στιγμή και πήρε την θέση της στο μικρό θεατράκι είχε αποβάλλει το άγχος, αλλά αυτό είχε κυριεύσει εμένα.Η χαρά μαζί με την συγκίνηση και την αγωνία χόρευαν μέσα μου.Το ένα συναίσθημα διαδεχόταν το άλλο.Αν και έπαιξε μόλις ένα 20λεπτο νόμιζα ότι έπαιζε καμμιά ώρα.Το συναίσθημα ήταν απίθανο.Να κάθομαι και να παρακολουθώ την κόρη μου παρέα με άλλους να παίζει ένα τόσο υπέροχο όργανο ήταν κάτι που ποτέ δεν φανταζόμουν.Κάτι που η ίδια έκανε πραγματικότητα χωρίς καμμία πίεση από μας.Να παρακολουθώ αποσβολωμένος και να χειροκροτώ σαν χαζός σε κάθε τελείωμα τραγουδιού ήταν κάτι ανεκτίμητο.Να την βλέπω μετά να κάνει και υπόκλιση παρέα με τα άλλα παιδάκια ήταν ανεπανάληπτο.Τα λόγια και οι γραφές δεν είναι δυνατόν να εκφράσουν τα συναισθήματά μου.
            Αυτά κορυφώθηκαν όταν την παραμονή των Χριστουγέννων σε μια οικογενειακή συγκέντρωση στο σπίτι μου,ζήτησε από όλους να κάνουν ησυχία για να παίξει στο αρμόνιο το happy birthday για τα γενέθλιά μου, το οποίο είχε μάθει χωρίς να γνωρίζω τίποτα.Έμεινα σαν άγαλμα να την κοιτάω και κρατήθηκα για να μην βάλω τα δάκρυα.Να δω πως θα το ξεπεράσει τώρα αυτό.....
            Ότι και να κάνω,όπου και να βρίσκομαι, πάντα θα φροντίζω να υπάρχουν λεφτά για να καλύψω την ανάγκη της για μάθηση και πνευματική ανέλιξη.Και το πιάνο είναι προς αυτήν την κατεύθυνση.

Κοινωνική πολιτική.

     Πόσο τραγικοί είστε ρε γαμώτο;Απλά δεν υπάρχει αυτό που γίνεται.Μας φτύνουν κατάμουτρα και μας αρέσει.Λοιπόν τα ψέμματα τελείωσαν.Οι μάσκες έπεσαν.Ιδού και το success story του πρωθυπουργού.Ο Σαμαράς δεν μας έλεγε για πρωτογενή πλεονάσματα;Δεν ευαγγελιζόταν την ανάπτυξη που έλεγε ότι θα έρθει από το τέλος του 2012; Ο Στούρνος δεν μιλούσε για ανακάμψη;Για νούμερα που διαψεύδουν την τρόικα;Τι έγινε ρε μάγκες τώρα;
     Είδατε ότι 350.000 οικογένειες πάνε να πεθάνουν από το κρύο ελέω έλλειψης ρεύματος και σας έπιασε κρύος ιδρώτας;Νιώθατε ότι καταρέετε και αμέσως σας ήρθε η επιφοίτηση.Να επαναφέρετε το ρεύμα στους ανθρώπους που δεν έχουν να το πληρώσουν.ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΗ απόφαση.Πως όμως θα την υλοποιούσατε;Επειδή είστε και ανδρείκελα των διεθνών τοκογλύφων δεν υπήρχε περίπτωση να βάλετε το χέρι στην τσέπη.Ούτε μία στο εκατομύριο.Λύσεις υπήρχαν πολλές.
Να κόβατε από τους μισθούς σας και να καλύπτατε εσείς το κόστος.
Να παίρνατε από τα κέρδη της ιδιωτικής εταιρείας ΔΕΗ Α.Ε. για να το καλύπτατε.
Να κόβατε από τις σπατάλες σας (τηλέφωνα,αεροπορικά εισητήρια,ξενοδοχεία).
Να δίνατε από το πρωτογενές πλεόνασμα (που λέτε ότι έχετε).
Να δίνατε το ρεύμα τσάμπα για τους χειμερινούς μήνες.
Να παίρνατε από τους πολίτες.

        Ποιά λύση λέτε να επικράτησε;Ντιν,ντιν,ντιν,ντιν,ντιν,ντιν,ντιν....Ακριβώς καλά μαντέψατε.Θα τα πάρουν από μας.Και προς Θεού...Δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα να δώσω τα 50 λεπτά ή ακόμα και περισσότερα μιας και καταλαβαίνω τις δύσκολες ώρες που περνάνε.Αλλά δεν ανέχομαι να με κοροϊδεύουν.Δεν είναι δυνατόν να παρουσιάζουν σαν επιτυχία της κυβέρνησης και του ίδιου του Σαμαρά την επανασύνδεση του ρεύματος,όταν αυτή θα επιτευχθεί γιατί οι πολίτες θα δώσουν τα λεφτά.Ως πότε θα πληρώνουμε την αναλγησία του κράτους;Θέλεις να κάνεις κοινωνική πολιτική κύριε Μανιάτη;Δεν γίνεται έτσι.Αλλά τέτοιος βλάκας είσαι και εσύ.
        Οι υπεύθυνοι που ανέβασαν κατά 100% την τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος την τελευταία διετία και οδήγησαν χιλιάδες οικογένειες στο σκοτάδι της απόγνωσης, θέλουν τώρα να πάρουν τα λεφτά από τους πολίτες και να εμφανιστούν σαν σωτήρες.Και επειδή είστε λαμόγια -και πάντα θα είστε- είμαι σίγουρος ότι τα λεφτά θα καταλήξουν στα ταμεία της εταιρείας.Θα επανασυνδεθεί το ρεύμα σε μερικές οικογένειες υπό την παρουσία των καμερών και των συστημικών μέσων ενημέρωσης και όλα βαίνουν καλώς στην μπανανία.

      ΥΓ.1:Καλό το ξεπούλημα του Αστέρα Βουλιαγμένης.Πάτε καλά.Ούτε ρουθούνι δεν άνοιξε.
      ΥΓ.2:Η ανεργία πάλι στο 27,4%.Καλά προχωράει το success story.

Μαθήματα καρδιάς.

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε τι πάει να πει μεγαλείο ψυχής και καρδιάς.Πως κάποιος μπορεί να ξεπεράσει τα προβλήματά του και να μην απογοητεύει σκύβοντας το κεφάλι στις δυσκολίες της ζωής.Ένα βίντεο μάθημα για όλους εμάς τους αρτιμελείς που κλαιγόμαστε με το παραμικρό.Απολαύστε:

Κάψτε ότι θέλετε.

      Ωραία αυτή η είδηση.Δεν φτάνει που πήγε το πετρέλαιο στα ύψη και παγώνουμε το χειμώνα τώρα θα μας απογορέψετε και να καίμε ξύλα στο τζάκι;Ρε δε πα να αγαπηθείτε για να το πω και πιο Light. Εγώ θα καίω κανονικά για να ζεστάνω την οικογένεια μου.Τώρα αν θέλει ας έρθει κάποιος από το Υπουργείο να με σταματήσει.Θα τον πετάξω και αυτόν μέσα....
      Αφού είστε τόσο άχρηστοι και το παραδέχεστε με την φοροδιαφυγή στο πετρέλαιο ας κάνει ο καθένας ότι νομίζει.Ο μόνος λόγος που ακρίβηνε το πετρέλαιο είναι ότι δεν μπορούσαν οι μαλάκες στο υπουργείο να καταπολεμήσουν την φοροδιαφυγή.Παραδεχόντουσαν δηλαδή την ανικανότητά τους.Και αντί να παραιτηθούν όλοι από την θέση τους, αντί αυτού έβαλαν φόρο στο πέτρελαιο που κλήθηκαν να πληρώσουν οι καταναλωτές,οι οποίοι στέναζαν ήδη από τα πολλαπλά φορολογικά βάρη που τους επιβλήθηκαν.Η μόνη λύση ήταν το τζάκι πλέον-όσοι δηλαδή έχουν.Με το ζόρι δηλαδλη ρε μαλάκες να το καταργήσουμε και αυτό και να αγοράσουμε το ακριβόσας πετρέλαιο.Με το ζόρι να πληρώσουμε τους υπέρογκους φόρους του Στουρνάρα.
      Το έχω ξαναπεί και το ξαναλέω.Όταν μπορέσω θα πληρώνω τους λιγότερους φόρους που μπορώ στο κράτος.Αυτήν την στιγμή πληρώνω γύρω στα 250 ευρώ το μήνα για ΦΜΥ.Σε λίγο που θα με απολύσουν θα δηλώνω άνεργος και δεν θα πληρώνω φράγκο.Τέρμα πια ο μαλάκας.18 χρόνια δουλεύω και έχω δώσει δεκάδες χιλιάδες ευρώ για φόρο.Δεν έχω πάρει τίποτα πίσω.Δεν μου έδωσαν ούτε τα φάρμακα της εγκυμοσύνης της γυναίκας μου,ούτε για τα εμβόλια του παιδιού μου.Στα δημόσια νοσοκομεία δεν εξυπηρετήθηκα ποτέ για το παιδί μου (βλέπεις μπροστά μου στη σειρά ήταν πάντα οι γύφτοι και οι αλλοδαποί οι οποίοι δεν έχουν πληρώσει ποτέ τους κανένα ένσημο ή φόρο).
      Δεν τους χρωστάω,μου χρωστάνε.

Βρωμο-δικαστές.

             Πόσο μαλάκες είστε ρε;Πόσο τραγικοί;Πόσο απροκάλυπτα στημένοι και δωροδοκημένοι; Αυτά σπουδάζατε ρε ελεεινά υποκείμενα της Θέμιδος;Αυτές είναι οι αρχές σας;Είχατε στα χέρια σας μια καθαρή δίκη, ένα εξώφθαλμο "'εγκλημα" που συντελέστηκε και εσείς κρίνατε αθώους -πανηγυρικά κιόλας- όλους τους κατηγορουμένους.Και εσύ ρε δικαστή που προηδρεύες πόσο καριόλης είσαι;Να χασμουριέσαι ρε μαλάκα την ώρα της εκδίκασης της υποθέσεως; Ούτε καν για τα προσχήματα ρε πούστη; Και μετά να διακόπτεται για να λάβετε απόφαση και να την βγάζετε σε 5(!!!!!!!!!!!) λεπτά; Είχε τελειώσει το ωράριο και βαριόσασταν;
            Έχει ο καιρός γυρίσματα όμως καριόληδες.Θα περιμένουμε......